این وب سایت دارای مطالبی در مورد دخانیات و ادوات وابسته می باشد و طبق قوانین جمهوری اسلامی ایران بازدیدکننده باید بالای 18 سال باشند

درباره توتون ویرجینیا

این مورد را ارزیابی کنید
(1 رای)

مشخصات توتون ویرجینیا

توتون ویرجینیا از نوع توتون های غربی است که دارای برگ های درشت با دمار قطور می باشد. این توتون پر توقع بوده و در اراضی نسبتاً قوی و حاصل خیز محصول بیشتر و با کیفیت مرغوب می دهد.
توتون ویرجینیا جزو توتون های گرمخانه ای است و نحوه خشکانیدن آن با توتون های آفتاب خشک (باسماوتیکلاک) و هوا خشک (بارلی) متفاوت است. این نوع توتون پس از برگ چینی با روش خاصی در گرمخانه رنگ آوری و خشک می گردد
تهیه خزانه و تولید نشاء سالم

الف- انتخاب زمین خزانه نشاء
انتخاب زمین برای تهیه خزانه نشاء فوق العاده مهم بوده و ضرورت دارد نکات زیر در این امر رعایت گردد:
1-زمین خزانه باید حتی الامکان محصور و محفوظ باشد و از تردد حیوانات در اطراف آن جلوگیری شود.
2-حتی الامکان محل تهیه خزانه بلند و آفتاب گیر باشد و از انتخاب زمین های گود و آب گیر جداً خودداری گردد.
3-محل خزانه نباید در بین درختان و یا در قسمت شمالی دیوارهای بلند باشد، زیرا سایه درختان و دیوارها برای رشد و تولید نشاء سالم مناسب نیست.

ب- آماده نمودن بستر خزانه نشاء
پس از انتخاب زمین باید آن را در پاییز شخم عمیق زده و با کودهای حیوانی تقویت نمود. بعد از سپری شدن سرمای زمستانی و مناسب شدن شرایط جوی، مجدداً باید زمین را شخم زده و برای تهیه قالب های خزانه آماده کرد. برای کشت یک هکتار ویرجینیا تعداد 3 الی 4 قالب خزانه نشاء هر یک به مساحت (10×1) متر مربع کافی است.

پس از آماده شدن قالب های خزانه نشاء برای جلوگیری از جوانه زدن بذور علف های هرز و رشد آنها و همچنین به منظور از بین بردن قارچ های بیماری زا، باید قالب های خزانه و کود دامی مورد مصرف را ابتدا با سم واپام (متام سدیم) به میزان لیتر برای هر قالب ده متر مربعی همراه با 4 تا 5 آبپاش آب و استفاده از پوشش نایلونی ضدعفونی نمود. پس از انجام این مراحل می توان از کودهای شیمیائی به مقادیر 50 گرم کود نیترات آمونیوم به علاوه 100 گرم سوپر فسفات تریپل و 100 گرم سولفات پتاسیم برای هر قالب خزانه نشاء به عنوان کود پایه در سطح خزانه پخش نمود و تا عمق 5 سانتی متری با خاک خزانه به وسیله شن کش مخلوط کرد. اگرکود سوپر فسفات تریپل در اختیار نباشد، می توان به میزان 150 گرم کود فسفات آمونیوم همراه با 100 گرم سولفات پتاسیم برای هر قالب 10 مترمربعی استفاده نمود.

پس از سپری شدن مدت 14 تا 20 روز از زمان ضدعفونی خزانه ها باید بستر خرانه ها را با یک لایه کود دامی پوسیده سرنده شده یا کود کمپوست گیاهی به ضخامت نیم سانتی مترپوشانده و تخماق زنی کرد. یادآور می شود که کود دامی یا کود کمپوست مورد مصرف باید قبلاً ضدعفونی شده و دوره 14 تا 20 روزه را گذرانده باشد تا موجب سوزش بذر توتون نگردد.

ج- بذرپاشی خزانه نشاء
همانگونه که می دانید، بذر توتون بسیار ریز است و باتوجه به اینکه برای هر قالب خزانه 10 متر مربعی حداکثر 2 گرم بذر کافیست، پاشیدن یکنواخت مقدار 2 گرم بذر خالص در سطح 10 متر مربع خزانه، عملاً مقدور نیست، لذا برای پخش یکنواخت بذر در سطح خزانه باید بذر پاشی با مخلوط بذر با خاک نرم یا خاکستر و یا به صورت مخلوط در آب با آبپاش هایی با سوراخ های مناسب و یا با آبپاش هایی منتهی به لوله مشبک صورت گیرد.
پس از بذرپاشی لازم است یک لایه نازک کود حیوانی در سطح خزانه پخش گردیده و تخماق زده شود تا بذرها در خاک خزانه تثبیت شوند.
شایان توجه است که برای تولید نشاء سالم و قوی، ضرورت دارد از بذور اصلاح شده که در مراکز تحقیقاتی شرکت دخانیات تهیه شده و از طریق ادارات کل اصلاح شده که در مراکز تحقیقاتی شرکت دخانیات تهیه شده و از طریق ادارات کل دخانیات مناطق به طور رایگان در اختیار توتون کاران قرار میگرد، استفاده گردد.

د- مراقبت از خزانه نشاء
برای تولید نشـــاء سالم و قوی، ضرورت دارد از ابتدای تهیه خزانه تا رسیدن نشاء عملیات و مراقبت هایی به منظور مساعد نمودن شرایط محیط برای رشد بهتر نشاء و محافظت از عوامل خارجی و مبارزه با آفات و بیماری های علف های هرز انجام شود. این عملیات و مراقبت ها عبارتند از:

1-آبیاری
آبیاری خزانه از مهمترین کارهایی است که باید در طول دوره رشد نشاء به موقع و به اندازه لازم و کافی صورت گیرد. چه خشکی زیاد و رطوبت بیش از حد خاک خزانه، موجب صدمه به نشاها می گردد.
به طور کلی تا زمانی که سطح خزانه سبز می شود، روزانه دو نوبت آبپاشی ضروری است و پس از این مرحله روزانه یک نوبت، و به تدریج که نشاها بزرگتر می شود، در هر دو روز یک نوبت و یا با فاصله زمانی بیشتر بسته به شرایط محیطی آبپاشی خزانه کافی است.

2- استفاده از پوشش نایلونی:
پس از بذر پاشی، برای جلوگیری از صدمات سرما و به منظور زودرس کردن نشاء به خصوص در مناطق سردسیر، استفاده از پوشش نایلونی روی خزانه توصیه می گردد. این پوشش می تواند از نفوذ بیش از حد باران در مناطق بارانی جلوگیری نماید و احتمال بروز بیماری پوسیدگی نشاء را کاهش می دهد.

3- وجین:
بستر خزانه برای رشد و نمو علف های هرز بسیار مناسب است، لذا بذور علف های هرز سریعاً جوانه زده و رشد می کند و موجب ضعیف شدن نشاء توتون می گردد. بنابراین حذف علف های هرز و وجین به موقع خزانه از موارد مهم مراقبـــت از خزانه است انجام شود تا به ریشه نشاء صدمه ای نرسد. پس از وجین نیز یک آبیاری مختصر ضروریست تا ریشه های نشاء به خوبی به خاک بچسبد.

4-مبارزه با آفات و بیماری ها:
بیماری سفیدک دروغی توتون یکی از امراض قارچی بسیار خطرناکی است که در صورت آلوده شدن خزانه ها، ممکن است غالب نشاها را از بین برده و خسارت سنگینی به بار آورد. بنابراین باید مراتباً مراقبت نمود تا از آلوده شدن خزانه ها و شیوع بیماری جلوگیری شود. برای این امر باید با سم ریدومیل مانکوزب، ابتدا با نسبت 1 تا 5/1 در هزار و بعد از رشد نشاء با نسبت 2 تا 5/2 در هزار در هر 7 روز و یا از سموم مانکوزب یا مانب، ابتدا با نسبت 5/1 در هزار و پس از رشد نشاء با نسبت 2 در هزار در هر 2 تا 3 روز سمپاشی کرد. بعد از هر بارندگی تکرار سمپاشی ضروری است.
همچنین درصورت بروز آفت شته و یا حمله آفاتی از قبیل آبدزدکف حلزون و راب، بایستی با استفاده از راهنمایی های کادر فنی و ترویجی دخانیات نسبت به سمپاشی و تهیه و پخش طعمه مسموم در اطراف خزانه ها اقدام کرد.

5-تقویت خزانه:
درصورتی که خزانه های نشاء احتیاج به تقویت داشته باشد، با مشاورت و راهنمایی مروجین و کارشناسان کشاورزی دخانیات می باید با مقدار معینی کود شیمیائی به صورت سرک نسبت به تقویت خزانه اقدام کرد. از استفاده بی رویه کودهای شیمیائی باید خودداری نمود.

تهیه زمین اصلی و آماده کردن آن برای نشاء کاری

الف-انتخاب زمین و عملیات آماده سازی
زمین مورد کشت باید حتی الامکان سبک، مسطح ، با شیب ملایم و مناسب و خاک آن قابل نفوذ بوده و از نظر حاصلخیزی نیز نسبتاً قوی باشد، زمین های شوره زار، آبگیر و سنگین و خیلی ضعیف برای کشت این نوع توتون مناسب نیست، زمین انتخاب شده را می باید در پاییز شخم عمیق (25 سانتی متر) و در بهار نیز یک شخم متوسط (15سانتی متر) عمود بر جهت شخم پاییزه زد و سپس با دیسک و سایر ادوات کشاورزی کلوخ ها را خرد نموده و برای تسطیح از ماله استفاده کرد و در صورت نیاز به تقویت خاک با کود حیوانی در هر دو یا سه سال یک بار مقدار 20-30 تن کود دامی پوسیده با شخم عمیق زیر خاک نمود و اگر چنانچه استفاده از کودهای شیمیایی ضروری باشد مطابق توصیه های مراکز تحقیقاتی و پژوهشی شرکت و با نظر مهندسین و مرجوین کشاورزی به این امر اقدام کرد.
مقدار مصرف کودهای شیمیایی بسته به نوع خاک (سبک یا سنگین بودن) بو حاصلخیزی آن (ضعیف یا قوی بودن) و بسته به شرایط آب و هوایی محیط متفاوت میباشد.
تناوب زراعی در کشت توتون ویرجینیا فوق العاده موثر است، زیرا که کشت پی در پی توتون در یک قطعه موجب پیدایش وگسترش بسیاری ازآفات و امراض از قبیل بیماری های قارچی خاک زی، انگل گل جالیز و نماتد مولد غده ریشه می گردد. بنابراین باید قطعاتی را برای کشت ویرجینیا انتخاب نمود که به طور متوالی کشت توتون در آن صورت نگرفته باشد.

ب- آماده کردهن زمین برای نشاء کاری
بعد از انجام عملیات آماده سازی، می باید زمین را به قطعاتی تقسیم نموده و خیابان بندی هایی در آن در نظر گرفت. انجام عملیات تقسیم زمین و خیابان بندی در کشت های دیم و آبی متفاوت می باشد.

1-در کشت دیم باتوجه به شکل زمین و شیب ، بایستی آن را به قطعات 10 الی 25 متری تقسیم کرده و در هر یک از این قطعات نهرچه هایی به فاصله 100 سانتی متری به عمق 5-8 سانتی متر با فوکا ایجاد کرد و نشاها را در داخل نهرچه ها به فواصل 50 سانتی متر نشاء نمود. برای رعایت دقیق فواصل 50 سانتی متر گره هایی زده شده است، استفاده نود. باید دقت شود کشت دیم توتون ویرجینیا در مناطقی انجام گیرد که در زمان رشد، حداقل میزان بارندگی به حدی باشد که نیاز توتون ویرجینیا به آن تأمین گردد و حتی المکان دردوره خشکی طولانی امکان آبیاری مزارع فراهم باشد. در غیر این صورت از کشت توتون به صورت دیم نتیجه مطلوب حاصل نشده و کیفیت محصول به دست آمده بسیار نامرغوب خواهد بود.


2- در کشت آبی باید زمین را به قطعاتی به عرض 5-10 متر تقسیم کرده و بین هر دو قطعه نهرهایی به عمق 60-100 سانتی متر ایجاد نمود و طول قطعات را با توجه به شیب زمین و جنس خاک 20-40 متر در نظر گرفت. سپــــس بایســــتی در هر یک از این قطعات نهرچه هایی به عمق 25-30 سانتی متر به فواصل 100 سانتی متر به وسیله کلدر یا بیل ایجاد و در موقع نشا کاری نهرچه ها را از آب پر کرده و در محل داغ آب نهرچه ها به فواصل 50 سانتی متر اقدام به نشاکاری نمود.

کندن نشاء و انجام عملیات نشاکاری

هنگامی که نشاها در خزانه به اندازه کافی رشد کرد، برای انتقال به زمین اصلی آماده است. لیکن لازم است حدود یک هفته قبل از کندن آنها آبیاری خزانه قطع و حتی در صورت نزول باران روی خزانه با پوشش نایلونی پوشانیده شده و از نفوذ باران به خزانه جلوگیری گردد. این امر موجب میشود تا نشاها نسبت به خشکی مقاوم شده و ساقه آنها نسبتاً خشبی شود. در این صورت نشاها در موقع انتقال به زمین اصلی و همچنین در مراحل اولیه رشد در مزرعه آسیب نمی بینند.

برای کندن نشاها ضروری است شب قبل از برداشتن نشاها خزانه را به اندازه کافی آب پاشی نمود و صبح روز بعد اقدام به کندن نشاها کرد تا به علت جذب رطوبت خاک خزانه، آسیبی به ریشه نشاها نرسد. بهتر است در موقع برداشت نشاها دقت شود خاک اطراف ریشه ها از آن جدا نشده و ریشه ها آزاد نگردد.

نشاهای برداشته شده بایستی با نظم وترتیب در جعبه هایی که قبلاً برای حمل آنها به زمین اصلی آماده گردیده است، قرار داده و با پوشش مناسبی (گونی خیس) روی آنها پوشانده شود تا در اثر تابش آفتاب به بوته ها صدمه نرسد. برای جلوگیری از حیف و میل شدن نشاها و رشد بهتر آنها در زمین اصلی، لازم است روزانه آن مقدار نشاء از خزانه برداشت گردد که همان روز در زمین اصلی نشاء شود بعد از کندن نشاها از خزانه چون ریشه عمودی نشاء ویرجینیا بلند است، ضرورت دارد موقع نشاکاری نوک ریشه را قطع کنند تا از خم شدن ریشه در چاله نشاء که نهایتاً موجب اخلال رشد طبیعی بوته می گردد، جلوگیری شود. نشاهایی برای کشت مناسب است که قوی، سالم، بدون آفت و بیماری باشد. اگر خزانه ای مبتلا به آفات و امراض باشد، حتماً باید قبل از برداشت نشاها سمپاشی شود، بهترین موقع کندن نشاء و نشاکاری زمانی است که هوا خنک، ابری و نیمه ابری باشد.

در روزهای گرم که درجه حرارت به 30 درجه سانتی گراد برسد، نباید نشاکاری کرد. در این موقع نشاکاری باید هنگام عصر صورت گیرد. رعایت فواصل بوته های توتون روی ردیف ها خیلی مهم است. بنابراین بایــد دقت کرد فاصله خطوط حداقل 100 سانتی متر و فاصله بوته ها حداقل 50 سانتی متر در نظر گرفته شود. عکس شماره 2 کشت توتون ویرجینیا را به صورت آبی با رعایت فواصل ردیف ها و بوته ها نشان می دهد.

عملیات داشت

بعد از اتمام نشاکاری باید مزرعه کنترل شود تا اگر تعدادی از بوته های نشاء از بین رفته باشد. واکاری شروع گردد. عملیات واکاری مزرعه بایستی در هفته اول و حداکثر در هفته دوم بعد از نشاکاری خاتمه یابد تا در رشد بوته های که واکاری شده است، وقفه ای ایجاد نشود.در مزارع آبی اولین آبیاری (آب زندگانی) بایستی 2 تا 3 روز پس از نشاکاری و دومین آبیاری 7 تا روز بعد از آن انجام شود و پس از آن بسته به وضعیت خاک و شرایط جوی محیط در هر دوره 12-15 روزه نسبت به آبیاری مزارع اقدام گردد.

(توضیح این که در مزارع دیم در سالهای کم آبی به هر طریق ممکن می بایستی مزرعه را یک الی دوبار آبیاری نمود) آبیاری مزارع را باید در مرحله گل دهی بوته ها قطع کرد. معمولاً بعد از سومین آبیاری رشد بوته ها به حدی می رسد که خاک دادن پای بوته ها را ایجاب می نماید. چون همانگونه که می دانید ریشه توتون افشان بوده و با افزایش رشد، ساقه آن بلند ، پر برگ و سنگین میشود و ممکن است در اثر وزش باد بخوابد. لذا به منظور ایجاد مقاومت و پایداری در مقابل باد و جلوگیری از خوابیدگی ، خاک دادن پای بوته ها بسیار ضروری و لازم است. به علاوه این امر موجب توسعه بهتر ریشه در خاک، تقویت گیاه و از بین رفتن علف های هرز می گردد.

اگر در مدت رشد بوته ها در مزرعه نیازی به تقویت کودی باشد، باید قبل از عمل خاک دادن پای بوته ها از کود نیترات آمونیوم 34% به مقدار 75 کیلوگرم در هکتار به طور یکنواخت در داخل جوی پخش می شود، استفاده نمود.

در کشت توتون ویرجینیا یکی از کارهای بسیار مهمی که باید حتماً انجام گیرد، گل زنی (سرزنی) بوته ها در مرحله به خصوص رشد است. یعنی وقتی که حدود 50% بوته های مزرعه به گل دهی کامل رسید. بایستی عملیات سرزنی بوته ها شروع شود. محل سرزنی بوته ها قسمت انتهایی ساقه است که با گل و به همراه 2 یا 3 برگ زیر آن صورت می گیرد.

چون بعد از گل زنی جوانه های جانبی شروع به رشد می نمایند و پیدایش این جوانه ها علاوه بر این که برای کیفیت برگ مضر می باشد، در کاهش وزن برگ های اصلی نیز موثر است، لذا ضروری است برای جلوگیری از پیدایش آنها از مواد شیمیائی کنترل کننده جوانه های جانبی با نظارت مأمورین فنی و مروجین دخانیات استفاده شود. اگر مواد شیمیایی در دسترس نباشد، بایستی کنترل جوانه های جانبی با دست انجام شود و زمان آن وقتی است که حدود 50% شاخه های فرعی حدود 15 سانتی متر رشد کرده باشند. عملیات دیگری که در مرحله داشت باید انجام گیرد، وجین وسله شکنی مزرعه به منظور از بین بردن علف های هزر و کم کردن میزان تبخیر از سطح خاک و همچنین سمپاشی به موقع علیه آفات و امراض توتون و استفاده از علف کش ها با نظر کارشناسان دخانیات می باشد.

برداشت توتون ویرجینیا

حدود 2 ماه پس از نشاکاری بوته های توتون رشد کافی نموده و برگ ها از پایین بوته شروع به رسیدن می نماید. لذا بایستی با تشخیص دقیق رسیدگی برگ ها، طی 5 تا 7 بار برگ چینی ، به برداشت کلیه محصول اقدام کرد.

تشخیص رسیدگی برگ و چیدن به موقع آن یکی از مهمترین عوامل موثر در کیفیت و ارزش بعدی محصول بوده و می توان گفت که موفقیت در تولید محصول مرغوب، بستگی کامل به برداشت به موقع آن دارد. با مطالعات و کسب تجارب علمی، علایمی برای تشخیص رسیدگی برگ توتون وجود دارد که بایستی رعایت آن نسبت به چیدن به موقع برگ های رسیده اقدام کرد.

از علایم رسیدگی برگ توتون می توان چند مورد زیر را ذکر کرد:
1-ابـــتدا آثار زردشــدن در کناره های پایـیـن برگ مشاهده شده بعد به قسمت های نوک برگ ادامه می یابد. درست از این قسمت برگ به طرف پایین پیچ می خورد. در این هنگام از رنگ سبز تیره در برگ به طرف پایین پیچ می خورد. در این هنگام از رنگ سبز تیره در برگ اثری نبوده و رنگ برگ به علت تجزیه های شیمیایی به سبز روشن و سپس به سبز مایل به زرد تبدیل می گردد.

2- در قسمت پایین برگ لکه های سایه مانند ظاهر شده و بعد به صورت لکه های روشن تری که از علائم خاص برگ های رسیده است، پدیدار می گردد.

3- برگ رسیده حالت پژمردگی و افتادگی بر روی ساقه نشان داده، به صورتی که زاویه بازتر از قائمه (90درجه) با ساقه تشکیل می دهد و با مقایسه یا برگ نارس که با زاویه تند به ساقه چسبیده است، قابل تشخیص می باشد.

4-یکی دیگر از علائم رسیدگی ، افزایش حالت تردی و شکنندگی برگ و جداشدن خیلی سریع و آسان آن با صدای مخصوص از ساقه است. این حالت شکنندگی به حدی است که برگ با کوچکترین تماس انگشتان از ساقه جدا می شود.

5-وبالاخره حالت پرز مانند سطح فوقانی برگ از بین رفته و قشر نازکی از مواد چسبیده روی آن ایجاد می گردد.

تذکر مهم:
درمناطق خیلی مرطوب ، همچنــیــن در مواقعی که بارنـــدگی پس از یک دوره خشــک صـورت می گیرد، باید احتیاط زیادی در تعیین رسیدگی برگ با در نظر گرفتن مشخصه رنگ معمول داشت. چه طولانی شدن مدت بارندگی باعث زرد شدن برگ های توتون شده و اصطلاحاً آب رسیدگی به وجود می آید، این تغییر رنگ علامت رسیدگی برگ توتون نیست و باید مدتی صبر کرد تا برگ بر اثر تابش خورشید به رسیدگی واقعی برسد.

همچنین نباید پس از بارندگی بعد از یک دوره خشکی، برگ چینی کرد، زیرا در این مواقع بارندگی موجب رشد مجدد بوته شده و ممکن است رنگ زرد حاشیه برگ نیز به رنگ سبز بدل گردد. باوجود این توصیه اکید می شود که در این مواقع حتی اگر رنگ زرد حاشیه برگ هم سبز نگردید، از برگ چینی خودداری کرد تا بوته توتون تحت شرایط جدید آن قدر به رشد و نمو خود ادامه دهد تا علائم رسیدگی واقعی در آن ظاهر شود.

نحوه عمل و زمان برگ چینی

معمولاً دو سه برگ اولیه بوته که مجاور خاک می باشد، چندان قابل استفاده نبوده و توصیه می شود هر چه زودتر برداشت گردد. سپس بنابر تشخیص رسیدگی برگ اقدام به برگ چینی شود. در هر وهله باید 2 تا 3 برگ رسیده را چید و آنها را به نحوی در کنار هم قرار داد که سطح زیرین یک برگ روی سطح بالایی برگ مجاور باشد و حتی الامکان سعی شود از شکستگی برگ ها و آلودگی به خاک مزرعه پرهیز گردد. سپس آنها را دسته دسته داخل سبدهایی قرار داده و به سالن سوزن زنی و نخ کشی و یا کاست بندی کرده و خشکانید. بهترین زمان برگ چینی هنگام عصر یا اولین ساعات روز پس از برطرف شدن شبنم از روی برگ ها است. در ساعات گرم روز و یا در مواقعی که شبتم روی برگ ها زیاد است، نباید برگ چینی کرد.

پس از برگ چینی و حمل آن به سالن سوزن زنی و نخ کشی باید سعی کرد که برگ ها همان موقع و تا حداکثر 24 ساعت نخ کشی شود. قبل از نخ کشی باید برگ ها را از نظر بزرگی و کوچکی، درجه رسیدگی و سلامت یا آفت زدگی سوا کرده و بعد از هر گـــروه را جدا از هم ســـوزن زنی و نخ کشی کرد. فاصله برگ ها روی نخ باید طوری باشد که هوا بتواند در اطراف آن جریان پیدا کند. اگر فاصله برگ ها بیش از حد زیاد باشد، موجب مچاله شدن برگ ها و اگر خیلی فشرده باشد، به علت تعریق و رطوبت زیاد ، منجر به پیدایش لکه های سیاه رنگ روی برگ گردیده که اثر منفی روی کیفیت توتون دارد. بعد ازآن که کار نخ کشی برگ ها تمام شد،بایستی آنها را به چارچوب های مخصوص که اصطلاحاً واگن نامیده می شود، بست.

در صورتی که از دستگاهای بالک کیورینگ (گرمخانه ژاپنی) استفاده می شود، بهتر است پس از برگ چیـــنی ظــرف مدت حداکثر 24 ساعت برگ ها را در کاست هایی که مربوط به این نوع گرمخانه هاست، قرار داده و برای عمل آوری و خشکانیدن در بالک کیورینگ گذارد.

عمل آوری و خشکانیدن توتون ویرجینیا

این مرحله از تولید که طی آن برگ توتون از یک محصول ساده کشاورزی به یک ماده اولیه صنعتی تبدیل می گردد، از اهمیت خاصی برخوردار است. بدین معنی که اگر تمام اصول صحیح در مراحل کاشت، داشت و برداشت رعایت گردد، باز هم کیفیت نهایی توتون خشکانیده شده بستگی به رعایت کامل اصول فنی عمل آوری و خشکانیدن توتون در گرمخانه دارد. به عبارت دیگر برگ های خوب مزرعه می تواند در اثر عملیات نادرست و یا نقص تجهیزات و وسایل خشکانیدن فاسد شده و یا از کیفیت آن کاسته گردد و نهایتاً موجب زیان و خسارت کلی شود.

توتون پس از برگ چینی و نخ کشی و کاست بندی رنگ سبز مایل به زرد داشته و ترکیبات آن به گونه ای است که برای تولید سیگارت مناسب نیست. خشکانیدن سریع با حرارت زیاد، مانع تغییرات لازم در ترکیبات برگ شده و توتونی حاصل می گردد که فاقد عطر طبیعی بوده و دود آن تلخ و زننده است. بنابراین هدف از خشکانیدن اصولی و صحیح توتون باید تغییر دادن برگ های تازه سبز مایل به زرد به برگ های با رنگ زرد روشن (طلائی ) ، نارنجی مایل به زرد یا نارنجی باشد که در اثر تغییرات شیمیائی مفید ، تحت شرایط خاص دارای عطر و طعم مطلوب گردیده و از خاصیت درخشندگی ، کشندگی و بافت لازم برخوردار شود و نهایتاً رطوبت موجود در آن به کلی از بین برود. برای نیل به این هدف ضروری است در امر عمل آوری و خشکانیدن توتون ویرجینیا سه مرحله زیر رعایت گردد.

اول- مرحله رنگ آمدن:
در این مرحله که برگ توتون به تدریج تغییر رنگ می دهد، ابتدا باید تمام درها و پنجره های تهویه گرمخانه بسته و گرمای درون آن به حدود 5 تا 6 درجه بیشتر از هوای آزاد برسد. تفاوت حرارتی زیادتر در این زمان مخصوصاً در گرمخانه هایی که خوب عایق بندی نشده باشد، در هوای سرد، یا دارای باد، ممکن است موجب خشک شدن پیش از موقع برگ ها شده و منجر به تثبیت رنگ سبز آن گردد.

بهترین حدود حرارتی اولیه برای رنگ آمدن 35 تا 40 درجه سانتیگراد با رطوبت نسبی 80 تا 85 درصد در محیط گرمخانه است. در این مرحله لازم است با بازکردن تدریجی دریچه های پایین و بالای گرمخانه (ورود و خروج هوا) رطوبت و حرارت آن را تحت کنترل قرار داده و تا رنگ آمدن کامل برگ ها در این سطح نگاه داشت. عملاً بایستی در طول مدت 30 ساعت به تدریج درجه حرارت گرمخانه از گرمای محیط به 40 درجه سانتی گراد افزایش یابد و حداکثر به مدت 10 ساعت در این گرما نگهداری گردد.

همانطور که گفته شد، دریچه های تهویه بدواً بسته و سپس باید تا یک چهارم گشوده شود.

دوم- مرحله تثبیت رنگ:
در این مرحله رنگ زرد یا هر رنگی که در مرحله اول حاصل شده است، تثبیت می شود. برای تثبیت رنگ باید حرارت نسبتاً سریع افزایش یافته و رطوبت نسبی کم شود. برای حصول بهترین نتایج بایستی در هر ساعت حرارت را یک درجه سانتی گراد افزایش داد و در عرض 10 ساعت به 52 درجه سانتی گراد رساند و به مدت 10 تا 12 ساعت در این حرارت نگه داشت. بهتراست جهت درجه تغییر درجه حرارت هر 2 تا 4 ساعت گرمخانه را کنترل کرده و دستگاه حرارتی گرمخانه و دریچه های تهویه را در حد لازم تنظیم نمود تا تغییرات توصیه شده به دست آید.

معمولاً در این مرحله دریچه های تهویه پایین و بالا کاملا باز است، اما در صورت لزوم برای حفظ گرما باید از باز گذاردن بیش از حد دریچه ها خودداری کرد. در این مرحله از خشکانیدن حداکثر رطوبت از قسمت پهنک برگ خارج شده و قسمت هایی از برگ که بیشتر در معرض حرارت میباشد، کاملاً خشک می شود، در حالی که قسمت های نزدیک به رگبرگ اصلی، به خصوص قسمت دمبرگ، هنوز مقداری رطوبت دارد.

سوم- مرحله خشکانیدن نهایی:
برای اتمام مرحله خشک شدن برگ و دمار باز هم باید حرارت را افزایش و رطوبت نسبی را کاهش داد. دراین مرحله نیز بایستی به ازای هر ساعت حرارت را تقریباً یک درجه بالا برده و ظرف مدت 24 ساعت به 72 درجه سانتی گراد رساند و تا خشک شدن دمبرگ و دمار حرارت را در این درجه ثابت نگه داشت. دراین مرحله انجام تهویه برای حذف رطوبت چندان لازم نیست، چون قبلاً بیشترین رطوبت برگ ها گرفته شده و رطوبت نسبی نیز پایین است. بنابراین می توان دریچه های تهویه را به منظور حفظ گرما بست. لیکن ارجح آن است که دریچه ها کمی باز گذاشته شود. برای اتمام مرحله خشک شدن ضرورت دارد دمار برگ ها در قسمت های مختلف گرمخانه کنترل شده و قبل از خاموش کردن کوره گرمخانه ،حرارت حداکثر (72 درجه سانتی گراد) تا چند ساعت پس از این که آخرین دمار ها نیز خشک شدند، حفظ گردد.

باید توجه داشت دستورالعمل فوق الذکر در شرایط معمولی که هوا خیلی خشک، خیلی مرطوب ، سرد و یا با وزش باد نبوده و برگ ها رطوبت اضافی نداشته باشد، قابل اجرا است.

شرایط گرمخانه و نحوه استفاد از آن:
1-اصولاً گرمخانه بایستی براساس استانداردهای توصیه شده احداث گردیده و دارای عایق بندی کافی باشد. دریچه های آن به گونه ای تعبیه شود که تهویه به خوبی امکان پذیر باشد.
2-هوای گرم موردنیاز به طور یکنواخت در قسمت های مختلف گرمخانه توزیع شود.
3- تنظیم حرارت و رطوبت داخل گرمخانه در مراحل مختلف دوره عمل آوری و خشکانیدن میسر باشد.
4-گرمخانه در یک روز پر شود. در صورتی که شرایط طوری باشد که گرمخانه طی دو روز پر شود، بهتر است برگ هایی که در روز دوم چیده شده، در جاهایی از گرمخانه قرار گیرد که با آهستگی بیشتر خشک شود بدین معنی که توتون های روز اول در ردیف های زیرین و توتون های روز دوم در ردیف های بالای گرمخانه گذارده شود.
5-پس از آن که برگ ها کاملاً خشک شد، جابجائی آنها به همان شکل موجب خرد شدن و ریزش شده و زیان عمده ای به بار می آورد. لذا در مناطق مرطوب بایستی شب در گرمخانه را باز گذاشت تا برگ ها در معرض هوای مرطوب قرار گرفته و رطوبت لازم را به خود جذب کنند و در مناطق خشک به وسیله بخار آب ( با آبپاشی در کف گرمخانه) رطوبت لازم داده شود. باید مواظب بود که از نم دهی بیش از حد اجتناب شود، زیرا رطوبت اضافی موجب قرمز شدن برگ ها و کپکی شدن توتون می شود.
6-پس ازنم دهی برگ ها و انتقال آنها به سالن جور و دست بندی ، باید دقت شود که برگ ها براساس چین (محل قرار گرفتن برگ ها روی ساقه شامل پشت پابرگ، کمربرگ، زیرلچه برگ . لچه برگ) رنگ،کیفیت، اندازه ، سالم بودن برگ و وجود آثار آفات و بیماری های جور و دسته بندی شود.
7-چون اساس کار خرید ارزیابان شرکت دخانیات بر مبنای تعاریف درجات و عدم اختلاط درجات مختلف در یک عدل می باشد، بسیارمهم و ضروریست ، برگ ها که مطابق بند 6 جور و دسته بندی گردید، در درجات جداگانه عدل بندی و آماده عرضه به کمیسیون خرید شود موکدا توصیه می شود از اختلاط درجات خودداری گردد تا موجب کسر درجه و ضرر و زیان توتون کاران نشود.

خرید توتون ویرجینیا
در ایران توتون ویرجینیا با دو روش یازده درجه ای و پنج درجه ای ارزیابی و خریداری می گردید. در حال حاضر فقط روش یازده درجه ای معمول می باشد که ذیلاً به منظور آشنایی بیشتر توتون کاران به تعریف آن مبادرت می شود.

در این روش توتون در درجه اول از نظر رنگ و درخشندگی و در درجه دوم از نظر جنس و چین درجه بندی می شود. به طور کلی هر عدل توتون علاوه بر رنگ ، درخشندگی ، جنس و چین از نظر انــدازه بــرگ ، سلامــت یا وجود بیماری، شکستگی و میزان رطوبت و همچنین نحوه جور، دسته بندی و عدل بندی نیز مورد بررسی و ارزیابی قرار می گیرد و روی هم رفته به سه طبقه سه درجه ای و دو درجه 4 و پست غیر قابل مصرف درجه بندی می گردد..
منبع :http://wiki.tobacco.ir

خواندن 5041 دفعه